Een historisch moment in het Mediolanum Forum
Het was gisteravond, woensdag 11 februari 2026, muisstil in het Mediolanum Forum in Assago, vlakbij Milaan. Als iemand die al meer dan dertig jaar in de danswereld rondloopt, herken ik die specifieke spanning uit duizenden. Het is de ademloze stilte voordat een koppel de ijsvloer betreedt voor hun vrije kür, wetende dat alles – jaren van training, persoonlijke opofferingen en in dit geval een enorme bak aan media-aandacht – neerkomt op die vier minuten. Guillaume Cizeron en zijn nieuwe partner Laurence Fournier Beaudry hebben het onmogelijke geflikt: ze pakten het goud in het ijsdansen op deze Olympische Winterspelen.
Voor Cizeron is dit zijn tweede olympische titel op rij, maar de weg naar deze medaille was compleet anders dan die naar zijn goud in Beijing 2022. Waar hij destijds met Gabriella Papadakis een jarenlange, bijna symbiotische relatie had, stond hij nu met Laurence op het ijs. Ze vormen pas sinds maart 2025 een duo. Dat is in de wereld van het ijsdansen, waar koppels vaak decennia nodig hebben om die blinde verstandhouding te kweken, echt bizar kort. Toch zetten ze in Milaan zowel de beste ritmische dans als de beste vrije kür neer, goed voor een totaalscore van 225.82 punten.
De bittere breuk en de beschuldigingen
Je kunt dit succes niet loszien van het drama dat zich de afgelopen maanden buiten de ijsbaan afspeelde. In mijn dertig jaar als dansexpert heb ik veel partnerschappen zien stranden, maar de breuk tussen Cizeron en Papadakis was wel heel pijnlijk. In 2024 stopten ze plotseling als duo. Terwijl Cizeron doorging, bracht Papadakis onlangs haar boek 'Pour ne pas disparaître' (Zodat ik niet verdwijn) uit. Daarin was ze genadeloos voor haar voormalige beste vriend. Ze beschreef een relatie waarin ze zich behandeld voelde als een werknemer in plaats van een partner, en sprak over een giftige dynamiek.
Cizeron heeft deze beschuldigingen altijd van de hand gewezen en sprak zelf over laster. Hij gaf aan dat hun band weliswaar was afgebrokkeld, maar dat de samenwerking altijd op gelijkwaardigheid was gebaseerd. Dit soort publieke moddergooien zie je zelden op dit niveau, en het zorgde voor een enorme druk op zijn nieuwe samenwerking met Laurence. Volgens een artikel van Sporza is hij erin geslaagd die beschuldigingen van zich af te schudden en zich volledig op de sport te focussen.
De razendsnelle opmars van Laurence Fournier Beaudry
Laten we Laurence Fournier Beaudry niet vergeten in dit verhaal. De 33-jarige, in Canada geboren danseres, heeft een bewogen pad achter de rug. Ze kwam eerder uit voor Canada en Denemarken, maar kreeg in november 2025 in allerijl de Franse nationaliteit om met Cizeron te kunnen deelnemen aan deze Spelen. Haar vorige partner, Nikolaj Sørensen, werd geschorst vanwege ernstige beschuldigingen van seksueel wangedrag, wat haar carrière bijna de das omdeed. Dat zij nu, binnen een jaar na het starten van een nieuw partnerschap, olympisch kampioen is, is een prestatie van wereldformaat.
Technisch gezien was hun vrije kür in Milaan, geschaatst op de soundtrack van 'The Whale', werkelijk adembenemend. Bij Miss Salsa kijken we altijd naar de verbinding tussen partners. Wat Cizeron en Fournier Beaudry lieten zien, was een vloeiende, bijna vloeibare beweging over het ijs. Hun lifts waren moeiteloos en de synchroniciteit in de twizzles was perfect, ondanks de korte tijd die ze samen hebben doorgebracht. Ze versloegen hiermee de Amerikaanse favorieten Madison Chock en Evan Bates, die met zilver genoegen moesten nemen.
Wat wij als dansers hiervan kunnen leren
Vanuit mijn ervaring in de danswereld zie ik hier een belangrijk lesje in veerkracht. Een partnerschap in dans is als een huwelijk; als het breekt, breekt er ook iets in je artistieke identiteit. Cizeron heeft laten zien dat je jezelf opnieuw kunt uitvinden. Concreet betekent dit voor ons als dansers dat een verandering van partner niet het einde van je carrière hoeft te zijn, maar juist een nieuwe artistieke laag kan aanboren.
Wat ook opvalt, is de 'bubbel' die ze hebben gecreëerd. In een omgeving die door sommigen als gevaarlijk of giftig werd bestempeld – zoals te lezen is op Sportnieuws.nl – hebben zij gekozen voor wederzijdse steun. Dat is de basis van elke goede dans: vertrouwen. Zonder dat vertrouwen kun je die riskante lifts en diepe kanten op het ijs simpelweg niet uitvoeren.
De uitslag in Milaan 2026
- Goud: Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (Frankrijk) - 225.82
- Zilver: Madison Chock / Evan Bates (Verenigde Staten) - 224.39
- Brons: Piper Gilles / Paul Poirier (Canada) - 217.74
Het is bizar om te bedenken dat dit koppel pas drie maanden voor de Spelen hun eerste officiële wedstrijd samen schaatste. Het laat zien dat ervaring (beiden zijn dertigers) en een enorme technische bagage soms zwaarder wegen dan jarenlang samen trainen. Cizeron is nu de eerste ijsdanser ooit die met twee verschillende partners olympisch goud wint in opeenvolgende Spelen. Dat zegt eigenlijk alles over zijn kwaliteiten als leider op het ijs.
Terwijl de Franse vlag werd gehesen in het Mediolanum Forum, zag je de ontlading bij Laurence. Ze zakte letterlijk in de armen van Guillaume na hun laatste pose. Het was geen ingestudeerd moment, maar pure emotie. Voor hen is dit goud meer dan een medaille; het is een bewijs van hun gelijk. Ondanks de kritiek, de boeken en de juridische rompslomp rond hun vorige partners, staan zij daar als de beste van de wereld. Dit hoofdstuk in de geschiedenis van het ijsdansen zal nog lang besproken worden in de dansscholen en op de ijsbanen, dat is één ding dat zeker is.