De magie van Milaan: Waarom we naar het ijs kijken
De sfeer in Milaan en Cortina d'Ampezzo is momenteel elektrisch. Terwijl de wereld focust op de medaillespiegel, kijk ik met mijn dertig jaar ervaring in de danswereld naar iets heel anders: de pure bewegingskunst. Vandaag, zondag 8 februari 2026, staat er een naam centraal die de gemoederen flink bezighoudt. Stijn van de Bunt maakt zijn olympische debuut op de 5.000 meter. Voor velen een sportprestatie, maar voor de kenners bij Miss Salsa is het een les in ritme, balans en technische perfectie.
Bij het schaatsen draait alles om de 'slag', die vloeiende beweging waarbij kracht wordt omgezet in snelheid zonder dat het ritme wordt verbroken. In de danswereld noemen we dat flow. Als ik Stijn van de Bunt zie rijden, zie ik geen sporter die alleen maar hard gaat; ik zie een choreografie op het ijs. Het is niet voor niets dat deze jonge schaatser uit Lopik momenteel een trending topic is. Hij brengt een soort onbevangenheid naar de baan die we ook zien bij jonge dansers die voor het eerst op een groot internationaal podium staan.
Zondag 16:00 uur: Het moment van de waarheid
Concreet betekent dit dat we vanmiddag om 16:00 uur aan de buis gekluisterd zitten. Stijn van de Bunt komt al vroeg in actie, in de tweede rit tegen de Noor Sigurd Henriksen. Dat is een pittige loting, maar volgens de laatste berichten aast Van de Bunt op een nieuwe stunt. Hij is de underdog die tijdens het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in december vriend en vijand verraste door zowel de 5.000 als de 10.000 meter te winnen.
In de danswereld kennen we dit fenomeen ook: de danser die vanuit het niets de finale haalt en met een unieke stijl de gevestigde orde uitdaagt. Van de Bunt heeft diezelfde 'X-factor'. Hij rijdt niet volgens het standaardboekje, maar vertrouwt op zijn eigen cadans. Dat hij al in rit twee moet starten, deert hem waarschijnlijk niet. Voor een artiest — en ja, zo zie ik een topschaatser — is het ijs zijn podium, ongeacht wanneer het licht aangaat.
De techniek achter de stunt
Wat kunnen wij als dansers leren van een 5.000 meter schaatser? Alles draait om core stability en gewichtsverplaatsing. Bij een diepe zit op het ijs moet je je zwaartepunt perfect beheersen, precies zoals wij dat doen bij een strakke spin of een diepe lunge in de salsa. Stijn van de Bunt beheerst die techniek tot in de puntjes. Zijn vermogen om de druk op de schaats te houden tijdens de bochten, is vergelijkbaar met de controle die een danser nodig heeft tijdens een complexe voetenwerk-sectie.
Volgens de verslaggeving van de NOS is de druk in het Nederlandse kamp hoog, zeker na de teleurstellende vierde plek van Joy Beune gisteren. In zo'n klimaat van hooggespannen verwachtingen is het de kunst om 'in je bubbel' te blijven. Dat is precies wat Stijn lijkt te doen. Hij focust op zijn eigen race, zijn eigen ritme. Dat is een waardevolle les voor iedereen die wel eens last heeft van podiumvrees: de techniek is je anker, het ritme is je gids.
Van Lopik naar het wereldtoneel
Stijn van de Bunt is pas 21 jaar oud (geboren op 6 april 2004), maar hij schaatst met de volwassenheid van een veteraan. Hij komt uit de stal van Team IKO, waar hij traint onder Martin ten Hove. Het feit dat hij zich tussen grote namen als Marcel Bosker en Chris Huizinga heeft weten te nestelen, zegt alles over zijn mentale weerbaarheid. In mijn dertig jaar ervaring heb ik veel talenten zien komen en gaan, maar degenen die echt blijven staan, zijn degenen die de discipline van de herhaling omarmen.
Schaatsen is, net als dansen, een sport van eindeloze herhaling. Duizenden keren dezelfde slag maken om die ene fractie van een seconde te winnen. Het is een monnikenwerk dat passie vereist. Van de Bunt laat zien dat die passie loont. Hij staat er niet alleen voor zichzelf, maar vertegenwoordigt een nieuwe generatie Nederlandse sporters die durven te dromen van goud, ook als ze niet als favoriet starten.
De lessen voor de dansvloer
Als we vanmiddag naar rit twee kijken, let dan eens op de overgang van het rechte eind naar de bocht. Dat is het moment waar de echte techniek zichtbaar wordt. Het is een vloeiende transitie, vergelijkbaar met de overgang tussen verschillende dansstijlen in een show. Het vereist een enorme souplesse in de heupen en een ijzersterke focus.
- Ritmebewaking: Verlies je je ritme, dan verlies je je snelheid. Dit geldt op het ijs én op de dansvloer.
- Mentale rust: Laat je niet afleiden door wat de concurrentie doet in de ritten voor je.
- Focus op de basis: Een stunt is alleen mogelijk als de fundering (de techniek) staat als een huis.
Het is prachtig om te zien hoe de sportwereld en de entertainmentwereld hier samenkomen. Hoewel Stijn van de Bunt een schaatser is, is zijn prestatie een inspiratie voor iedereen die met beweging bezig is. Of je nu in de schaatsbond zit of bij Miss Salsa op de vloer staat, de toewijding die nodig is om dit niveau te bereiken is universeel.
Kijken met een kennersoog
Naast Stijn van de Bunt zien we vandaag ook Marcel Bosker in de eerste rit en Chris Huizinga in de zesde rit. Het belooft een middag vol emotie te worden. De Italiaanse sfeer in het stadion, de aanwezigheid van de koninklijke familie en de internationale druk maken dit tot een iconisch moment. We hebben gisteren gezien hoe hard de topsport kan zijn met de vierde plek van Beune, maar dat is juist wat deze Spelen zo boeiend maakt. Niets is zeker, behalve het feit dat we getuige zijn van topsport op het allerhoogste niveau.
Mocht je vanmiddag kijken, let dan vooral op de ontspanning in het bovenlichaam van Van de Bunt. Dat is waar de echte kracht vandaan komt. Een gespannen danser beweegt houterig; een gespannen schaatser verliest glijvermogen. Stijn heeft die natuurlijke ontspanning, die 'coolness' die nodig is voor een olympische stunt. We gaan het zien om 16:00 uur. Het ijs ligt er goed bij, de schaatsen zijn geslepen en het ritme van Milaan wacht op onze Nederlandse troef.