Milaan bruist en het San Siro stadion trilt op zijn grondvesten. De Winterspelen van 2026 zijn officieel begonnen met een openingsceremonie die precies de Italiaanse flair ademt waar we in de danswereld zo van houden. Terwijl de wereld keek naar de parade van atleten, was er één moment dat direct viraal ging: de aankomst van de Italiaanse president Sergio Mattarella. Hij kwam niet aan in een gepantserde limousine, maar met een klassieke oranje tram uit de jaren '30. En de chauffeur? Niemand minder dan motorsportlegende Valentino Rossi.
De 'Doctor' op een ander soort circuit
Het was een briljante zet van de organisatie. In een vooraf opgenomen video zagen we hoe Rossi, normaal gesproken gewend aan honderden pk’s op het asfalt, met uiterste precisie een historische Carrelli-tram door de straten van Milaan stuurde. Voor ons als dansers is dit prachtig om te zien; het gaat om timing, om de theatrale presentatie en de connectie met het publiek. Rossi, ook wel 'The Doctor' genoemd, bewees dat hij ook zonder motorfiets een publiek kan bespelen. Hij opende de deuren van de tram voor de president bij de halte van het San Siro, een symbolisch gebaar dat de sportieve geschiedenis van Italië verbond met het officiële protocol.
In mijn 30 jaar in de danswereld heb ik veel openingsceremonies gezien, van de technische perfectie in Peking tot de artistieke chaos in Parijs. Wat de Italianen hier in Milaan neerzetten, is een les in 'sprezzatura' – die typisch Italiaanse kunst om iets heel moeilijks er volkomen moeiteloos uit te laten zien. Dat is precies wat we onze leerlingen bij Miss Salsa ook altijd proberen mee te geven: techniek is de basis, maar de presentatie maakt het onvergetelijk.
Muzikale grootheden en choreografische hoogstandjes
De ceremonie was niet compleet zonder een line-up van wereldformaat. We zagen optredens van Mariah Carey, die met haar stem nog steeds stadions kan vullen, en de legendarische tenor Andrea Bocelli. Ook de wereldberoemde pianist Lang Lang nam plaats achter de vleugel. De regie was in handen van Marco Balich, een man die inmiddels 16 olympische producties op zijn naam heeft staan. Hij koos voor het thema 'Harmony', een boodschap die in de huidige wereld harder nodig is dan ooit.
Wat mij opviel aan de choreografie van de ruim 1.200 vrijwilligers en professionele dansers, was de manier waarop zij de 'knopen' van Leonardo da Vinci gebruikten als inspiratie voor hun formaties. De patronen die zij op het veld van San Siro vormden, waren technisch complex maar vloeiden prachtig in elkaar over. Dat is pure kunst op grote schaal.
Lilah Fear: Dansen op het ijs
Voor de danswereld is er één atleet die we deze weken extra scherp in de gaten houden: Lilah Fear. Samen met haar partner Lewis Gibson droeg zij de vlag voor Groot-Brittannië in Milaan. Lilah is niet zomaar een schaatser; ze is een ijsdanseres die de afgelopen jaren de sport heeft getransformeerd met haar energieke en vaak onconventionele routines.
Lilah en Lewis zijn achtvoudig Brits kampioen en wonnen onlangs brons op het WK. Hun stijl is uniek omdat ze durven te spelen met ritmes die we normaal in de salsa- of discoscene zien. In 2019 hadden ze een routine gebaseerd op Studio 54 die nog steeds als referentiekader dient voor hoe je entertainment naar het ijs brengt. Dat zij nu de vlag mag dragen, is een erkenning voor de artistieke kant van de sport. Bij Miss Salsa zien we diezelfde passie voor expressie elke dag terug op de dansvloer.
Nieuwe sporten en dynamische beweging
Naast de vertrouwde sporten introduceert Milaan-Cortina 2026 ook iets nieuws: Ski Mountaineering, of 'Skimo'. In het resort van Bormio strijden atleten op een manier die fysiek bijna onmogelijk lijkt. Ze sprinten bergopwaarts op ski's, binden de ski's vervolgens op hun rug om te voet verder te klimmen, en skiën daarna in een razende vaart naar beneden.
Hoewel het ver af lijkt te staan van een salsa-pasje, is de kern van de beweging hetzelfde: gewichtsverplaatsing en efficiëntie. De manier waarop deze atleten hun zwaartepunt controleren tijdens de overgang van klimmen naar dalen, vereist een lichaamsbeheersing waar menig professioneel danser jaloers op zou zijn. Het is diezelfde 'core stability' die we trainen om die perfecte spin op de dansvloer te maken.
Wat we kunnen leren van deze wereldtop
Het kijken naar zo'n ceremonie en de start van de Spelen herinnert ons eraan waarom we doen wat we doen. Of je nu een tram bestuurt zoals Valentino Rossi, een aria zingt zoals Bocelli, of een vlag draagt zoals Lilah Fear: het gaat om de durf om jezelf te laten zien.
In de praktijk betekent dit voor ons dat we niet alleen naar de techniek van een pasje kijken, maar naar het verhaal dat we vertellen. De Winterspelen van 2026 laten zien dat sport en kunst onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De emotie die vrijkomt bij een perfect uitgevoerde kür op het ijs is dezelfde emotie die we voelen wanneer een danspaar volledig in de muziek opgaat.
De komende 16 dagen staan in het teken van deze topsport, verdeeld over locaties als Milaan, Cortina d'Ampezzo en Livigno. Meer details over het programma en de atleten zijn te vinden via de officiële kanalen van de Olympische Spelen en de uitgebreide verslaggeving van de BBC. Wij blijven de verrichtingen van Lilah Fear op de voet volgen, want als er iemand is die de brug slaat tussen het ijs en de dansvloer, dan is zij het wel.