In de wereld van de dans zeggen we altijd: het gaat er niet om hoe je valt, maar om hoe je opstaat. Die les werd deze week pijnlijk duidelijk in de ijshal van Milaan. Terwijl de wereld zich opmaakt voor de openingsceremonie van de Winterspelen, hield heel Nederland even de adem in toen onze eigen Suzanne Schulting hard tegen het ijs smakte tijdens een trainingsrondje.
Schrik in de ijshal van Milaan
Het was een moment dat elke danser herkent. Je bent in de flow, je focust op de techniek, en in een fractie van een seconde lig je op de grond. De olympische ijshal in Milaan viel even helemaal stil. Volgens berichten van NOS en Sportnieuws.nl gebeurde het maandag tijdens haar eerste kennismaking met het Milanese ijs.
Suzanne noemde het zelf na afloop "een beetje gekkig". Ze wist eigenlijk niet eens precies wat er gebeurde; bleef ze haken in een scheur of ging ze over haar punten? In mijn 30 jaar in de danswereld heb ik dit talloze keren gezien bij professionals. Soms is je lichaam zo scherp afgesteld dat de kleinste oneffenheid je uit balans brengt. Maar wat Suzanne een echte kampioen maakt, is haar nuchtere reactie: "Kan gebeuren." Dat is precies de mentaliteit die we bij Miss Salsa ook proberen mee te geven.
De choreografie van shorttrack
Mensen vragen me weleens wat shorttrack met dans te maken heeft. Als je goed kijkt naar de manier waarop Suzanne door de bochten gaat, zie je pure choreografie. De diepe zit, de gewichtsverplaatsing, de hand die het ijs raakt voor balans—het is een technische dans op hoge snelheid. Het vereist een core-stability waar menig balletdanser jaloers op zou zijn. Suzanne start maandag 9 februari eerst op de 1.000 meter langebaan, om daarna aan te sluiten bij de shorttrackploeg voor de 1.500 meter en de relay. Die transitie tussen verschillende disciplines is vergelijkbaar met een danser die switcht van klassiek ballet naar een explosieve salsa; het vraagt om een enorme fysieke en mentale flexibiliteit.
De Minions en de strijd om de muziek
Naast de val van Suzanne was er nog een ander verhaal dat mijn danshart sneller deed kloppen. De Spaanse kunstrijder Tomas-Llorenc Guarino Sabaté kwam bijna in de problemen door zijn muziekkeuze. Hij wilde zijn kür doen op een mix van de Minions, inclusief het iconische geel-blauwe kostuum. Vlak voor de Spelen kreeg hij te horen dat Universal Studios geen toestemming gaf vanwege auteursrechten.
Elke dansschoolhouder weet hoe frustrerend muziekrechten kunnen zijn. Je bouwt een hele choreografie op die ene specifieke beat, en dan mag het opeens niet. Gelukkig is er goed nieuws: na een enorme golf van steun op social media is Universal overstag gegaan. Sabaté mag zijn 'Minion-routine' op 10 februari gewoon laten zien. Dit bewijst maar weer hoe belangrijk de connectie tussen muziek, kostuum en beweging is voor een artiest, of dat nu op de dansvloer of op het ijs is.
Veerkracht als rode draad
Als we kijken naar de andere atleten in Milaan, zien we overal diezelfde veerkracht. Neem de Amerikaanse skigrootheid Lindsey Vonn. Ze is 41 jaar en start komende zondag op de afdaling met een compleet afgescheurde kruisband en een brace. Dat is best wel extreem, en vanuit mijn ervaring als danser weet ik hoe gevaarlijk het is om over je grenzen heen te gaan. Maar het tekent de passie van deze topsporters.
Vrijdagavond is de grote opening in het San Siro stadion. Jens van 't Wout, de kopman van de shorttrackers, mag de Nederlandse vlag dragen. Hij gaf eerlijk toe dat hij nog nooit een voetbalwedstrijd heeft gezien en geen idee heeft hoe dat beroemde stadion eruitziet. Hij is volledig gefocust op zijn eigen 'dans' op het ijs. Die focus is bewonderenswaardig. Of je nu in een vol stadion staat met een vlag of op een podium voor een jury, die tunnelvisie heb je nodig om te presteren.
Wat wij kunnen leren van Suzanne
Wat kunnen wij als dansers meenemen uit deze olympische week? Concreet gaat het om drie dingen:
- Acceptatie van de val: Suzanne maakte zich niet druk om de reden van haar val. Ze accepteerde het als onderdeel van het proces.
- De kracht van herhaling: Ondanks de val stond ze de volgende dag gewoon weer op het ijs om haar draai te vinden.
- Blijf dicht bij jezelf: Net als Sabaté die vocht voor zijn Minions-muziek, moet je als performer altijd trouw blijven aan wat jou uniek maakt.
De komende weken gaan we zien of Suzanne haar val in Milaan definitief achter zich laat en weer voor goud gaat. Bij Miss Salsa kijken we in ieder geval met een professionele blik mee naar de prachtige lijnen en de explosiviteit op het ijs. Want uiteindelijk is topsport gewoon kunst in beweging.