De sfeer in Milaan is momenteel werkelijk elektrisch. Terwijl de winterzon boven de Italiaanse Alpen staat, gebeurt er in de arena’s van Milaan iets waar sport- en dansliefhebbers al jaren op wachten. In mijn ruim dertig jaar in de danswereld heb ik geleerd dat passie en techniek overal terugkomen, of het nu op een parketvloer is of op een spiegelgladde ijsbaan. Vandaag kijken we niet alleen naar pirouettes, maar naar de brute, maar oh zo elegante kracht van het olympisch ijshockey.
De terugkeer van de titanen
De Olympische Winterspelen van Milaan & Cortina 2026 markeren een historisch moment voor de sport. Voor het eerst sinds 2014 zijn de sterren uit de NHL, de grootste ijshockeycompetitie ter wereld, weer van de partij. Namen als Sidney Crosby en Connor McDavid domineren het ijs in de gloednieuwe Milano Santagiulia Arena. Voor wie denkt dat ijshockey alleen maar over beuken en botsen gaat: kijk eens goed naar hun voetenwerk. De manier waarop deze atleten over het ijs glijden, draaien en versnellen, heeft meer weg van een complexe choreografie dan van een simpele wedstrijd.
In de wandelgangen van de dansstudio praten we vaak over 'flow' en 'edge control'. Bij ijshockeyers zie je dit in de meest extreme vorm. Ze gebruiken de randen van hun schaatsen zoals wij onze bal van de voet gebruiken bij een snelle spin. Het is pure techniek die jarenlange training vereist. Het mannen-toernooi, dat loopt van 11 tot en met 22 februari, laat een niveau zien dat we in geen tijden hebben gezien op het olympische toneel.
Meer dan alleen een spel: De emotie van de Spelen
Wat de Olympische Spelen zo bijzonder maakt, zijn de verhalen achter de medailles. Terwijl de ijshockeyers strijden om elke centimeter, zien we elders op de Spelen momenten van diepe menselijkheid. Zo was er het hartverscheurende, maar prachtige eerbetoon van de Noorse biatleet Sturla Holm Laegreid. Hij veroverde een bronzen medaille op de 20 kilometer en droeg deze op aan zijn overleden ploegmaat. In een interview met GVA was te zien hoe sport soms even naar de achtergrond verdwijnt voor echte emotie.
Diezelfde passie zien we ook bij de Duitse Julia Taubitz, die de dominantie op het rodelen voortzette met goud. Het zijn deze momenten van uiterste concentratie en ontlading die mij als danser altijd zo raken. Of je nu op een slee ligt met 140 kilometer per uur of een solo danst voor een volle zaal, de mentale focus is identiek. Je kunt de sfeer van deze overwinningen proeven in de video's van Eurosport.
De verboden backflip en de grens met dans
Een van de meest besproken onderwerpen in Milaan is de Amerikaanse kunstschaatser Ilia Malinin. Hij deed iets wat bijna vijftig jaar verboden was in zijn sport: de backflip. Te gevaarlijk, zeiden ze vroeger. Maar Malinin voert hem uit met een gemak alsof hij gewoon een stap opzij zet. Het publiek in Milaan gaat uit zijn dak, en eerlijk gezegd, mijn danshart maakt ook een sprongetje. Het doorbreken van regels om de kunstvorm – want dat is kunstschaatsen – naar een hoger niveau te tillen, is iets wat we in de danswereld ook voortdurend doen.
En wat te denken van onze eigen 'ijs-koningin' Jutta Leerdam? Ze wist de druk te weerstaan en pakte goud op de 1.000 meter met een nieuw olympisch record. De manier waarop zij haar bochten aansnijdt, is een les in biomechanica. De kracht in haar benen en de stabiliteit in haar core zijn exact de eigenschappen die een top-salsadanser nodig heeft voor krachtige spins en lifts.
Wat kunnen dansers leren van de ijssporten?
Bij Miss Salsa kijken we altijd naar wat we kunnen leren van andere disciplines. De ijshockeyers en schaatsers in Milaan laten ons een paar belangrijke dingen zien die direct toepasbaar zijn in de danszaal:
- Core Stability: Zonder een ijzersterke core kun je niet met die snelheid draaien op het ijs, en kun je ook geen strakke dubbele pirouette draaien.
- Explosiviteit: De eerste aanzet van een ijshockeyer is pure kracht. In de danswereld noemen we dit 'attack'. Het geeft je bewegingen dynamiek.
- Ruimtelijk inzicht: Een ijshockeyteam beweegt als één organisme. Dat is precies wat je nodig hebt in een formatiedans of wanneer je met een partner op een drukke dansvloer staat.
De magie van de Belgian Ice Bears
Een mooie verrassing voor onze zuiderburen was de bronzen plak voor de Belgian Ice Bears in het shorttrack. Het is de negende Belgische medaille op dit toernooi, wat aantoont dat de passie voor ijs ook in de Lage Landen diep zit. Het succes van atleten zoals Hanne Desmet, die onder leiding van bondscoach Joey Mantia jaagt op goud, motiveert een hele nieuwe generatie om de ijzers (of de dansschoenen) aan te trekken.
Of je nu kijkt naar de strategische powerplays in de Rho Ice Hockey Arena of naar de gracieuze slagen van de langebaanschaatsers, één ding is duidelijk: beweging is universeel. De Spelen in Milaan laten zien dat techniek de basis is, maar dat het de emotie en de durf zijn die van een sportman of sportvrouw een echte artiest maken. Ik blijf de komende dagen aan de buis gekluisterd voor de finales, want dit niveau van 'ijs-dans' gaan we voorlopig niet meer zien.